Zapowiedzi nowych książek o Indianach z wydawnictwa Foxes Books
Życie George'a Benta. Spisane z jego listów.
autor George E. Hyde
Foxes Books 2026, Seria Edukacyjna, w planach
George Bent, syn Williama Benta (jednego z założycieli Fortu Benta) i Owl Woman, Szejenki, zaczął wymieniać listy w 1905 roku z George'em E. Hyde'em na temat życia w forcie, swoich doświadczeń z krewnymi Szejenów i wydarzeń, które ostatecznie doprowadziły do militarnego stłumienia Indian na południowych Wielkich Równinach. Ta korespondencja, która trwała aż do śmierci Benta w 1918 roku, jest źródłem opublikowanej tutaj narracji, której narratorem jest sam Bent.
Relacja ta obejmuje zatem najbardziej poruszający okres, nie tylko z życia Benta, ale także z życia na Równinach i w Górach Skalistych. Nigdy wcześniej nie została opublikowana.
Nieczęsto zdarza się, że naoczny świadek wielkich wydarzeń na Zachodzie opowiada swoją własną historię. Ale narracja Benta, ma bardzo szczególne znaczenie jako wewnętrzny wgląd w życie i działania Szejenów po masakrze nad Sand Creek w 1864 roku, która kosztowała życie tak wielu przyjaciół i krewnych Benta. Jest mało prawdopodobne, abyśmy uzyskali bardziej autentyczny obraz tego, co się wydarzyło, tak jak widzieli to Szejenowie, Arapahowie i Siuksowie.
Góry Czarne: serce wszystkiego, co istnieje. Część 2
Rośliny i minerały. Ich kulturowe zastosowanie i znaczenie wśród plemion Wielkich Równin.
Foxes Books 2026, Seria Książki Lisów, w planach
Na temat rozumienia botaniki regionu Gór Czarnych przez Indian amerykańskich napisano, można by powiedzieć niewiele, choć niektóre informacje można wywnioskować z różnych źródeł etnobotanicznych na ten temat. W swoim badaniu etnobotaniki Kiowów z 1939 r. Paul Vestal i Richard Schultes napisali, że niewiele wiadomo o zastosowaniach roślin wśród plemion Wielkich Równin. W porównaniu z innymi regionami Ameryki Północnej, gdzie istnieją kompleksowe i bogate w szczegóły badania etnobotaniki plemiennej, wiele informacji na temat nazw i zastosowań roślin dla plemion regionu Gór Czarnych jest pobieżna. Chociaż istnieje wiele ogólnych prac na temat zastosowań leczniczych rodzimych roślin przez Amerykanów europejskich na Równinach i międzygórskim Zachodzie, prawie nic nie odnosi się konkretnie do Gór Czarnych. Mimo to istnieje ogromna ilość materiałów dotyczących tego obszaru, o czym świadczy duża lista roślin dołączona do niniejszego książki.
Ogólny brak uwagi poświęconej roślinom w literaturze na temat plemion Gór Czarnych odzwierciedla uprzedzenia dotyczące charakteru ich lokalnych sposobów utrzymania.
W dużej części literatury etnograficznej panuje przekonanie, że lokalne plemiona koncentrowały się głównie na polowaniach i nie poświęcały wiele czasu na pozyskiwanie roślin. Ponieważ żaden z etnografów nie mógł być świadkiem historycznych praktyk żywieniowych, nie ma zbyt wielu dowodów na to, że to właśnie mięso dominowało w diecie plemion. Pozostaje to jednym z wielu niesprawdzonych założeń dotyczących gospodarki plemion, które historycznie zajmowały Góry Czarne.
